سرمایه گذاران كالا سه ماهه چهارم ۲۰۱۱ را با این پرسش آغاز كرده اند كه آیا طلا مجددا نقش "دارایی مطمئن" را پیدا كرده و صعودش را از سر می گیرد یا درخشش آن به پایان می رسد؟ این یك پرسش آشكار پس از پشت سر گذاشتن ماهی است كه در آن عملكرد این "دارایی مطمئن" معروف، حدود ۵۰ درصد كمتر از بازار سهام سقوط كرده بود. به گزارش خبرنگار بین الملل خبرگزاری دانشجویان ایران(ایسنا)، پاسخ هر چه كه باشد اما روشن نیست و دلیل آن نیز باید در رابطه پیچیده و پر پیچ و خم طلا با سرمایه گذاری های دیگر جست و جو شود. طلا، فلز بدون استفاده ای است كه در دوران رونق از سوی سرمایه گذاران نادیده گرفته می شود و تحت الشعاع دارایی های پرمخاطره تری مانند سهام و اوراق بهادار قرار می گیرد اما به محض اینكه آشفتگی اقتصادی گسترش می یابد و نگرانی های ركود جهان را فرا می گیرد، طلا بازگشت پیروزمندانه ای پیدا می كند و به كمك سرمایه گذاران وحشت زده می شتابد. طی یك دهه گذشته این سناریو چندین بار تكرار شده و طلا در ماه اوت تقریبا شش بار به ركورد هزار و ۸۸۸ دلار و ۷۰ سنت در هر اونس رسید اما سپتامبر با كاهش ۱۱ درصدی قیمت طلا كه بیشترین كاهش از روزهای تیره اكتبر ۲۰۰۸ به حساب می آمد، ناگوار بود. بیشتر این لطمه دو هفته قبل صورت گرفت كه طلا بدترین هفته خود از سال ۱۹۸۳ را گذراند. آنچه بیشتر نگران كننده بود، وقوع این كاهش همزمان با كاهش ارزش سهام و دارایی های مخاطره آمیز دیگر بود كه طلا را كاملا یك دارایی غیرمطمئن ساخت. اكنون سرمایه گذاران بدبین ، اعتبار طلا كه یكی از معدود پناهگاه ها در برابر طوفان های مالی است را مورد پرسش قرار می دهند و برخی از سرمایه گذاران این تفكر را پیدا كرده اند كه شاید این پایانی بر افزایش قابل توجه قیمت طلا باشد. در حقیقت هیچ كس نمی داند. ماهیت بسیار متغیر طلا، محاسبه ارزش واقعی آن را دشوار می كند. این فلز مصارف اقتصادی معدودی به جز كاربرد در جواهرات و برخی از دستگاه های الكترونیكی دارد بنابراین قیمت آن نسبت به فلزات دیگر، كمتر تحت تاثیر عرضه و تقاضاست. اما تمایل طلا به گریز از ارزش دقیق، در بسیاری از جهات، قدرت این فلز محسوب می شود. هیچ كارشناسی نمی تواند قاطعانه بگوید طلا بیشتر یا كمتر ارزش دارد؛ در حباب یا در ركود است. بنابراین در طی سالیان دراز، سرمایه گذاران و بانك های مركزی به دلایل متعدد مانند حفاظت در برابر تورم و جایگزینی برای دلار به عنوان ذخیره سرمایه، طلا خریداری كرده اند. می توان آن را كیمیاگری معكوس خواند. سرمایه گذاران به جای اینكه مانند نیاكان قرون وسطای خود به دنبال سنگ فیلسوفی برای تبدیل فلزات دیگر به طلا باشند، راهی را برای تبدیل طلا به هر آنچه می خواهند، یافته اند. در واقع طلا عمیقا شماری از وظایفش را انجام داده است. بهترین نقش آن به عنوان دافع در برابر تورم را در نظر بگیرید. بین سال ۱۹۸۰ تا ۲۰۰۵، قیمت های مصرف كننده در آمریكا بیش از دو برابر شد در حالی كه طلا ۲۰ درصد از ارزش خود را از دست داد. این ارتباط با سهام نیز كامل نبوده است. در حالی كه طلا متمایل به صعود در هنگام كاهش ارزش سهام است اما كاهش اخیر طلا به موازات بازار سهام، یادآور این است كه استثناهایی برای این قانون وجود دارد. همچنین باید تاثیر نرخ های بهره جاری و آتی بر طلا را نیز مد نظر داشت. هر چه سطح نرخ بالاتر باشد، هزینه نگهداری دارایی كه بازدهی ندارد، بیشتر می شود. یك دلیل برای حركت های غیرمنطقی طلا این است كه در هنگام صعود آن، سرمایه گذاران در مواجهه با ضرر در دارایی های دیگر، ناچارند آن را بفروشند. با نگاه كردن از این منظر، طلا حداقل در كوتاه مدت چندان مطمئن نیست. این فلز زرد معمولا برای سرمایه گذاران درازمدت جذاب است در حالی كه درخشش آن برای كسانی كه به دنبال سرمایه نقد هستند، ممكن است موقتی باشد. | 
هرستاره
ریال 
